Badanie ujawniło klucz do biodostępności astragalozidu IV w tradycyjnej medycynie

Od wieków korzeń astragalu (Astragalus membranaceus) jest ceniony w tradycyjnej medycynie jako silny lek Jednak współczesna nauka ujawnia zagadkową sprzeczność: W związku z tym, w przypadku, w którym wprowadzono nowe przepisy, wprowadzono nowe przepisy, które mają na celu zapewnienie, że wprowadzone przepisy są zgodne z prawem. badania ziołowe i kluczową przeszkodę w modernizacji tradycyjnej medycyny.

Tajemnica synergii

Naukowcy badający ten paradoks wykorzystali jako eksperymentalny detektyw model perfuzji jelitowej szczura. Wyniki wykazały ciekawą dwuwymiarowość: podczas gdy astragalozyd IV wykazywał ponure współczynniki wchłaniania w czystej w roztworze wodnym, jego skuteczność znacznie się poprawiła, gdy podawano w całym ekstrakcie astragalu. To sugeruje, że tradycyjne preparaty ziołowe mogą opierać się na złożonych mechanizmach synergistycznych, w których Matryce przewyższają izolowane związki.

Blokady komórkowe

Dalsze badania z wykorzystaniem modeli komórek Caco- 2 (standard dla badań wchłaniania jelitowego) wykazały Współczynnik przepuszczalności astragalozydu IV (Papp) osiągnął jedynie 6,7×10−8 cm/s, co wskazuje na niemal nieprzenikniony opór przekraczający bariery jelitowe. Badania wykluczyły zaangażowanie P- glikoproteiny, wspólnego komórkowego wyrzutnika, który zazwyczaj wyrzuca obce substancje. Barierą nie było aktywne odrzucenie, ale właściwości fizykochemiczne związku. tworząc biologiczny mur.

Badania związania przewodu żółciowego dodatkowo wykluczyły wydzielanie żółciowe jako czynnik przyczyniający, potwierdzając, że metaboliczne szlaki nie sabotowały podróży związku.

Wzywanie do przebudzenia w zakresie biodostępności

Ostateczne pomiary biodostępności dały rozsądny werdykt: tylko 2, 2% spożywanego astragalosidu IV Oznacza to, że ponad 97% związków przechodzi przez organizm, nie osiągając w celu osiągnięcia celów terapeutycznych ‒ stosunek odpadów, który idealnie pasuje do wcześniejszych wyników dotyczących przepuszczalności.

Badania te wykraczają poza ich bezpośredni przedmiot, oferując metodologiczne wzorce do badania tradycyjnych Naukowcy mogą teraz korelować modele wchłaniania in vitro z danymi dotyczącymi biodostępności in vivo. Wyniki badania wskazują, że przyszłe badania mogą pomóc w lepszej ocenie profili farmakokinetycznych związków ziołowych. W tym celu należy zwrócić uwagę na to, że w przypadku, gdy wprowadzono nowe rozwiązania w celu poprawy jakości produktów, w szczególności w odniesieniu do technologii nanotechnologicznych, nie ma konieczności wprowadzenia nowych rozwiązań. Tradycyjne metody tworzenia związków leczniczych – w przeciwieństwie do izolacji czystego związku leczniczego. Kiedy z powodzeniem porusza się skomplikowaną autostradą ludzkiej fizjologii.